forkredit.com | | vivaspb.com | finntalk.com
Yazdır
PDF

İntihal mı desem, vurgun mu desem... Siz karar verin...

Aktif .

ETİKETLER:Erkan Yüksel

PROF. DR. ERKAN YÜKSEL

Geçtiğimiz hafta bir telefon geldi. Gaziantep’ten bir gazeteci “Gaziantep yerel basını üzerine bir araştırma yaptınız mı?” diye soruyordu. “Hayır” dedim.

 

“Böyle bir araştırmadan haberiniz var mı?” diye sordu. “Hayır” dedim.

“Sizin bu konuda yapılmış bir çalışmanız var mı?” diye sormadan ben söyledim. “Eskişehir basını üzerine yıllar önce yaptığım bir çalışma var ama Gaziantep’le hiçbir ilgim olmadı. Hatta Gaziantep’e hiç gitmedim. Tanıdığım birini de şu anda hatırlamıyorum… “

Sonra konuyu anlattı…

İfadesine göre Gaziantep’te birileri benim Eskişehir basının okunurluğu üzerine yaptığım araştırma raporunu alıp, oradaki “Eskişehir” yazan yerleri “Gaziantep” diye değiştirerek KOSGEB’e proje olarak vermiş ve bundan para almıştı.

“Haberim yok, ilk kez sizden duyuyorum” dedim.

Bu konuda bir şeyler yapmayı düşünüp düşünmeyeceğimi sordu. Vaktimin olmadığını, işlerimin yoğun olduğunu ve aslında parayı veren kurum olan KOSGEB’in bunun peşine düşmesi gerektiğini söyledim.

Konuyu gazetelerine taşıyacaklarını ve haberini yapacaklarını söyledi.

Telefonu kapattık.

Birkaç gün sonra bir telefon daha geldi Gaziantep’ten… Bu kez bir başka gazeteden arıyorlardı. Arayan kişi KOSGEB’e proje vermiş olan gazeteci…

Gaziantep’te yerel gazetelerin okunurluk durumlarını araştırmak üzere geniş kapsamlı bir çalışma projesi önerisi verdiklerini; anketin uygulanması ve raporlaştırılması işini de özel bir şirkete verdiklerini söyledi. Özel şirkete 8 bin lira vermişler, kendisi de 4 bin lira almıştı…

“Şirketin böyle bir sahtekarlık yaptığını bilmiyorduk” dedi. Anketin yapılıp yapılmadığını kontrol etmemiş olmaktan yakınıyordu. Şimdi de bu özel şirket kapanmıştı. İfadesine göre kendisi de dolandırılmıştı...

Kendisine böyle bir araştırmada daha dikkatli olunması gerektiğini ve hatta benim raporumdaki bir tek sorunun bile izni alınmadan ya da atıfta bulunulmadan aynı şekilde sorulmasının dahi mümkün olamayacağını ifade ettim. Kaldı ki burada raporun tamamı intihale uğramıştı…

Anlattığına göre bu haberin diğer gazetede yayımlanmasının ardında da “husumet”, “ortaklık ilişkisi”, “çalışan” vs. gibi tam olarak da anlamadığım bazı nedenler vardı. 

Ancak “intihal” ve alınan paralar, anladığım kadarıyla, gerçekti…

“Hakkınızı helal edin” diyerek telefonu kapattı…

Gülsem mi, ağlasam mı, ne yapsam bilemedim. 

Burada benden önce KOSGEB’in mağdur olduğunu düşünüyorum ve bu olayın peşine öncelikle “parayı kaptıranın” koşması gerektiğine inanıyorum…

ESKİŞEHİR BASINI ÇALIŞMASI…

Söz konusu araştırma, benim "Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri" dersi kapsamında öğrencilerimle birlikte dersin uygulaması adına, titizlikle ve büyük bir emekle ortaya çıkardığımız kapsamlı bir çalışma... 

26-29 Mayıs 2005 günleri arasında Eskişehir’de mahalle mahalle, sokak sokak, kapı kapı dolaşılarak cinsiyet, yaş, eğitim ve gelir durumu kotalarına uygun olarak yüz yüze gerçekleştirilmiş anket uygulamasının bulguları…

Araştırmanın ilk sonuçlarını Dördüncü Kuvvet Medya'da dizi yazı şeklinde yayımlamış, sonra Eskişehir yerel basınında özet haberleri çıkmış, sonra da Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesinin hakemli dergisi Selçuk İletişim’in 2006 tam metin olarak yer bulmuştu. Halen de bu makaleye internet üzerinden erişmek mümkün. Adresi şöyle: www.selcuk.edu.tr/dosyalar/files/009/dergi/1/2006_cilt4s3.pdf

 

Söz konusu KOSGEB’e verilen raporun benim çalışmamın nerede yayımlanmış hali olduğunu ise doğrusu merak ediyorum…

ANKETİN ÖNCESİ DE VAR

 

Aslında Eskişehir basını üzerine yürüttüğüm çalışmada bu ankettin öncesi de vardı. Anket çalışmanın ikinci ayağıydı. Çünkü ondan önce Eskişehir’de yerel gazetelerde dikkati çeken tiraj artışının nedenleri üzerine gazetecilerle görüşmeye dayalı bir başka çalışma yapmış ve o çalışmayı desteklemek üzere ya da gazetecilerin görüşlerini test etmek üzere adı geçen anket uygulamasını öğrencilerimle birlikte gerçekleştirmiştik.

 

Bu ön çalışma da yine Selçuk İletişim’de yayımlanmıştı. Meraklısı onu da internette bulup okuyabilir…

SUİİSTİMAL…

Sonuç olarak bu akademik çalışmalardan kimsenin maddi anlamda herhangi bir geliri olmamıştı. Hiçbir yerden tek kuruş destek alınmamıştı. Sonuçlarının yayımlanmasından ya da kamuoyuna duyurulmasından da kimse herhangi bir maddi gelir sağlamamıştı.

Aradan yıllar geçip “iyi niyetli” bir araştırmamızın bu şekilde kötüye kullanılması elbette üzücü…

Akademik çalışmalarımızın tam metinlerini “herkes yararlansın” diye internete koymanın kimi zaman başımızı derde sokabileceğini de bu örnekle görmüş oluyoruz

Bu bağlamda Selçuk İletişim’deki arkadaşlarıma da konuyu anlattım… Onlar da tekrar bir “fayda-zarar” hesabı yapacaktır ve bu tür kötüye kullanımları önleyebilmek üzere örneğin “üyelik” gibi bir takım önlemler alabileceklerdir diye düşünüyorum…

NOT: Konuya ilişkin bir haber ise Oda Tv’nin web sayfasında yayımlandı…  

eyuksel@anadolu.edu.tr

Anadolu Üniversitesi
İletişim Bilimleri Fakültesi
Basın ve Yayın Bölümü Bölüm Başkanı

DKM ARŞİVİ