Türkiye’de her gün  “kötü” şeyler oluyor. Trafik kazalarında her gün onlarca insan can veriyor. Terör 25 yıldır bitmek bilmedi. İnanılmaz adli vakalar her gün gözlerimizin önünde cereyan ediyor. 

Artık insanlar sıradan cinayetler değil, kafa kesme gibi fanteziler yaratıyorlar. 

Toplum olarak kafayı  yemek üzereyiz. 

Yeni diploma alan binlerce üniversite mezunu işsizler ordusuna katılıyor. Bu ülkenin iki güçlü  ordusu oluşuyor ekonomi ve eğitimi yönetenlerin sayesinde! Biri Genelkurmaya ait silahlı ordu, diğeri sokaklarda ellerinde diplomalarıyla gezen işsizler ordusu! 

Ciddi haberlerden(!) öğrendiğimiz kadarıyla asgari ücret Aralık ayından itibaren yüzde 4,1'lik zamla brüt 693, net 546 TL'ye yükselecek.  Emekli maaşı yüzde 3.85 artarak 850 TL oldu.  Milletvekilleri maaşı 2008 yılında 13 milyara çıktı! 

Kriz teğet geçecek diyenlere inat, resmi rakamlara göre enflasyon düzenli olarak yüzde 1-2 puan artıyor. 2009 Nisan ayına göre işsizlik rakamları yüzde 15 civarında. Yine Nisan 2009 döneminde genç nüfusta işsizlik oranı yüzde 26,5 olarak hesaplandı. 

Elbette bu rakam Türkiye İş kurumuna ait rakamlar. 

Yani sokaktaki işsiz bu rakamlara dahil değil. 

İşini yeni kaybeden emekçi, işyerini kapatan esnaf, satış yapamayan seyyar satıcı, evine ekmek götüremez duruma gelen balıkçının bu rakamlarla ilgisi yok. 

Eğitim sisteminin sürekli “arka bahçelere” göre ayarlanıp düzenlendiği bir ülkeyi bundan kötü bir noktaya getirmek mümkün olamaz. Fakat bu acı tabloya rağmen çocukların vurdumduymazlığına kızanlar nedense aynaya bakmayı akıl edemiyorlar!  

Bu eseri kendi ellerinizle yarattınız.  

Çocukların kahramanları televizyonlarda gördükleri çizgi film kahramanları bile değil,  eskiden Red-Kit gibi kötüleri yakalamaya sevdalı bir dürüstlük abidesi olmak isteyen çocuklar artık Kurtlar Vadisinden Polat’ı rol model seçiyorlar kendilerine! 

Gençler yarınını düşünen sorumlu birer yurttaş değiller artık. Bir günün beyliği beylik onlar için. Varsın Çanakkale Savaş nerede yapıldı, 12 Eylül darbesini kim yaptı bilmesinler! 

Bu ülkeyi yöneten koltuk sevdalısı iktidar kadroları… 

Okumayan, düşünmeyen, bir toplumu, okuyanı cezalandırdığınız, düşüneni suçladığınız, konuşanı hapse tıktığınız bir düzeni, sizler ellerinizle yarattınız… 

Bir ülkenin başbakanı  bile kendisi gibi düşünmeyen gazeteleri ve gazetecileri “okumayın”  diye halka şikâyet ederse… Kim, neyi, neden okusun? 

Bu ülkenin artık ciddi haberlerden daha çok, günün eğlenceli haberlerini ekranlara taşıyan ana haberlere, baktığında “ya bu ülkede güzel şeylerde oluyor” diyecek renkli yaşam haberlerine ihtiyacı var. 

Yıllardır bir ülke halkı  “gelişmekte olan bir ülke” vatandaşı olarak kandırılıyor. 30 yıldır gelişmekte olan fakat bir türü gelişemeyen bir ülkenin evladı magazin okuyorsa, kimse, ne okuyana kızabilir, ne de magazin gazeteciliği yapanları küçümseyebilirler. 

Magazin gazeteciliği yapanlar bu ülke insanının siyasiler tarafından zorlaştırılan ve gün geçtikçe kötüleştirilen hayatını  kolaylaştırıyorlar. 

Ruh ve sinir hastalıklarına gitmesi muhtemel insanların sinir sistemini düzenliyorlar, mide rahatsızlıklarının artmasını engelliyorlar. 

İşsizlikle kıvranan veya asgari ücretle geçinmeye çalışan insanlarımız ikiyüzlü siyasetçilerin bitmek tükenmek bilmeyen yalanlarını dinleyeceklerine… 

Varsın Bodrum sahillerindeki kaçamağı okusunlar, varsın, Reina’da eğlenenlerin haberini okusunlar…  Saba Tümer hangi kanala transfer oldu, hangi köşe yazarı, kime laf kondurdu bilsinler… İbrahim Tatlıses’in otelini kaça sattığını öğrensinler. 

Magazin gazeteciliği dünyadaki gazetecilik kuralları açısından gün geçtikçe güç kazanıyor belki ama Türkiye için önemli bir gerekliliktir. 

Magazin gazetecilerinin işleri sanıldığı kadar kolay değil aksine çok zor… 

Ne diyelim.