Yazdır

Aktif .

umit_otan_300X225ÜM?T OTAN - EGE'DEN  

Depremden sonra ortal?k ayakta. Deprem haberleri kadar nefret haberleri ve yorumlar? da her yan? kaplam??. Sosyal medyada, nefret edenlerle etmeyenlerin “sava??m?” sürüyor.

 


Nefretin yava? yava? zehirledi?inin, insan?m diye ortal?kta dola?anlar?n iskelete dönü?tü?ünün fark?na m? vard?k? Hiç sanmam. Ke?ke öyle olsa…

 

Önce, “?i?irilmi?”, abart?lm??, çarp?t?lm?? haberlere “bo?ulduk”. Sonra, “oturakl? küfürler” bizi can evimizden vurdu, rahatlad?k. “Nas?l da geçirmi?, helal olsun abi” dönemleri gelip çatt???nda, hiç oral? olmad?k sinsi sinsi tebessümler ya?d?rd?k. Giderek heyecan?m?z artt?. Ç??l?klar kaplad? ortal???. Dü?manla?t?k, nefret bizi teslim ald?.

“Vay ?erefsiz” man?etine imza atanlar? yere gö?e s??d?ramad?k, hala da öyle. “??i”, “analar?n? da satarlar”a kadar vard?ranlar? vekilimiz yapt?k, bizi temsil etsin diye. Palavra s?kmay? b?rakal?m, hiçbirimiz öyle masum de?iliz. Sessiz kald?k, ortak olduk.

Herkes bilir, görsel medya duygulara dokunur. Gözlerimiz görür, kulaklar?m?z duyar ve daha çok duygular?m?z depre?ir. Hep birlikte a?lar, hep birlikte güler, hep birlikte dü?manla??r, hep birlikte nefret ederiz. Reytingler, tiraj kavgalar? hep bu sinsi ili?ki üzerine kurulur. Çok basitmi? gibi görünen küçük bir kelime, yüzlerde beliren ek?imt?rak sars?nt? asl?nda hepimizden daha sinsi olan nefretin iç fokurdamalar?d?r. Y?llard?r fokurdaya fokurdaya i?te bugünlere geldik.

An?msar m?s?n?z bilmem, y?llar önce bir kad?n spiker, a?z?n? doldura doldura, kar?? medyan?n patronuna “Rum çocu?u” derken yüzünde güller aç?yordu. Sahi nerelerde ?imdi o kad?n spiker?

Aradan uzun y?llar geçti ve yine ekranda baz? spiker kad?nlar benzer yakla??mlara imza att?lar. Herkes onlara sald?rman?n rahatl???n? ya?ad?. Oysa olay?n vahameti, bu kad?nlar?n bir nefret suçu i?lediklerinin fark?nda bile olmay??lar?yd?.  ?çlerinde y?llard?r fokurdayan ve giderek  zehirleyen nefret, tüm sinsili?inden ar?n?p patlay?vermi?ti.

Y?llard?r nefretle ba?lay?p biten tümceler kurduk. Nefret, hayat?m?zda s?radan bir ?eymi? gibi dolan?p durdu. En kibar oldu?umuz zamanlar?n tümcesi, “lahmacundan nefret ederim”le ba?lad?…

Hrant Dink Vakf?’n?n haz?rlad??? “Medyada Nefret Söylemi” ba?l?kl? son raporu görmü?sünüzdür. Baz? gazetelerden, yazarlardan örnekler verilmi?. Öyle tümceler var ki, yeniden dillendirmeye bile utan?yor insan. Baz?lar?n? buraya da almak isterdim, ama sanki bir yerlerime s?vanacakm?? gibi ürktüm…

Medya uzun y?llar boyunca nefretle imtihan?nda hep s?n?fta kald?. Ötekile?tirme, itekleme, a?a??lama ekranlardan, man?etlerden, kö?elerden evlerimize, beyinlerimize süzüldü.

Medyan?n tam da bugünlerde “Anl?”lar?n medyas? m?, yoksa “anl? ?anl?” bir medya m? olmaya karar vermesinin zaman?d?r.

Bize dü?en de var tabii…

Herkes kendi kendine ?u küçük testi yapabilir:

A??zlardan dü?meyen küçük, iki kelimelik bir tümce var: “Analar a?lamas?n…”

Bu tümce size ne anlat?yor?

“Bizimkilerin anas? a?lamas?n”? m?, bütün analar? m??

Yan?tlarken, tüm içtenli?inizle dürüst olun.

E?er ikirciklik ya??yorsan?z, aman dikkat, nefret bir yerlerinizde fokurdamaya ba?lam??t?r…

Ar?nmaya çal???n. Zehirlenmeyin…

umitotan@gmail.com

Untranslated Strings Designer

Hiçbiri